Amor


19/01/2010 - Alexander Vórtice

Desde los rapsodas hasta las prostitutas hablan de él: Amor. Amor de cantina a eso de las 4 de la madrugada, con 3 o 4 copas de más; amor de barrio marginal, de toda la vida, que compartes con la chiquilla a la que conociste en parvulario y ahora os habéis casado. Amor a quemarropa, dos tiros en la cabeza y un beso de “adiós”; amor por todas partes: Cementerios, teatros, bares, taxis, invernaderos, en tu coche o en el mío. Amor con sexo (arriba y abajo y házmelo de nuevo). Amor que se fue y ya no está, que anhelas que vuelva; amor por ser amor que sentiste y añoraste y lloriqueaste porque valió la pena. Sentimiento que es acróbata trastornado, maestría en horas bajas, palabra en boca de cien mil adolescentes, trance que va y viene y renueva tu psiquis, aduana de impresión profunda, desparpajo de seriedad que no es tal, ceguedad necesaria en tiempos de crisis, doctor de la Gran Academia de las Emociones, trueno metafísico que impacta en la cara de los poderosos. Bramido en medio de la selva de la información que no nos informa porque ya nada importa. Amor de Romeo y Julieta: tonto él y tonta ella, pero admirable historia, que al final es lo que cuenta. Ímpetu en la trinchera, soledad porque no te tengo, amor, porque ahora estoy escribiendo lo que escribo y no puedo dedicarte todo mi tiempo. Frenesí que enloqueció a más de un buen amigo: ¡Maldito amor y amor bendito! Resucitaste a más de uno en su momento, me hiciste caer y levantarme y caer y volver a levantarme a causa de tu compinche la esperanza. Amor de colegio, con faldas y a lo loco; amor universitario, cuando veías como ella se iba con otro y tú te emborrachabas para olvidarla. Amor que tanto se necesita en Haití, en Guantánamo, en el corazón del niño que está siendo explotado por un mísero dólar al mes, y que no posee juegos ni infancia, no posee amor. Amor de ultratumba: Colmillos que provocaron espasmos en cuellos con sabor a luna. Emoción de padres a hijos generación Ni-Ni, tajada de contrarios, malestar de taquicardia, litros de sangre que levantan el alma de la sexualidad con bravura de pasión. Amor de bodas de oro: “Cincuenta años a tu lado me parece poco o nada”. Catarsis que no está de moda, responsabilidad que comenzó por un beso tonto y hoy, no me preguntes el por qué, hembra que me ha dado tres hijos, aún te quiero. Amor que pregunta: “¿Has bajado la basura?”. Amor que resiste los envistes de un pelotón de suegras que reclaman finura. Amor que te quiero, lo sabes, amor. ¿Qué quieres tú de mí si yo ya no sé qué más decir de ti? ...”Y hablando del amor podemos hablar de él sin sentirlo, sin tocarlo, olerlo, darlo, regalarlo, donarlo... hasta entonces, no hablemos más de ello.”

5'0 (3 votos)

Para valorar comentarios debes estar registrado.


Acceder Crear usuario

No puedes valorar tus propios comentarios.



Ya has valorado este comentario



4 comentarios

Nos interesa tu opinión, pero con 'sentido'. Nada de insultos ni descalificaciones.
Se borrarán todos los comentarios que, con criterio subjetivo como en toda web, se consideren inadecuados.
Y recuerda, no des de comer a los trolls...
Para cualquier duda, consulta la guía de comentarios.


#4 Por BorjaLopez 21-01-2010 22:45

Normal

A mi Romeo y Julieta no me parece una historia de amor, es una historia de odio, y muy buena. Relata cómo una espiral de violencia sin sentido acaba, como moraleja, destruyendo a dos inocentes, no dos tontos, sino dos niños (Julieta tiene sólo 13 años en el libro), que paradójicamente eran lo más preciado para los instigadores de los bandos enfrentados (sus únicos hijos). La escena de Romeo y Mercutio moribundo contiene el mensaje de la historia, no la escena del balcón.
Pero de acuerdo con el contenido de tu artículo, esta avidez de romanticonería de nuestra sociedad ha convertido esta excelente historia en el paradigma de la cursilería a base de mitos y malas adaptaciones.


#3 Por caty 21-01-2010 01:50

Normal

Non estou dacordo, Mozart. Non podemos xulgar a todo o mundo por unha mala experiencia que tiveramos nas nosas vidas. Si que tes razón en que amor verdadeiro é o da familia e os amigos, pero o outro amor, o que che move o piso, é diferente e é o que nos da enerxía, nos pon cara de parvos dende a mañá á noite e nos fai rir ata coa cousa máis ridícula. Vale que non dura para sempre, pero mentres estea ahí, mellor disfrutalo. E cando xa non estea, o peor que podemos facer é pecharnos portas a outros novos amores.


#2 Por mozart 20-01-2010 15:45

Normal

Ë de verdade existe o amor?. Despois de 15 anos xuntos o meu ex- deixoume, fai un ano para marzo,por unha brasileña da que xa ten un fillo e ela ten outros dous. Pódese deixar de queres a unha persoa dun día para outro? Estou moi ben e de seguro que vivo mellor ca el. O mellor amor é o que das e recibes dos amigos, da familia e aínda mellor da xente que non coñeces, e que che da un amor verdadeiro e sincero


#1 Por SOUSAPOZA 19-01-2010 13:45

Normal

Muy bueno.


Acceder Crear usuario

Puedes comentar sin tener que crear un usuario, pero es recomendable si quieres acceder a todas las funcionalidades de los comentarios (votaciones, karma, foto personalizada





captcha

Cambiar por outro


Un poco de HTML está bien
Puedes usar algunas etiquetas HTML <a></a>, <b></b>, <s></s>, <u></u>, <i></i>