de actualidade
foto Raíña Letizia
 
Votacion: 
No hay votos
1

Crónica dun divorcio anunciado

O 'caso' Luis Rocafort foi a pinga que colmou un vaso marcado polas discrepancias ideolóxicas, a falta de unión e a súbita espantada de Roberto Carlos Agís

Agís (Sanxenxo Pode), Otero (BNG), Pita (SAL) e González-Haba (PSOE). J. CERVERA (ADP)

Agís (Sanxenxo Pode), Otero (BNG), Pita (SAL) e González-Haba (PSOE). J. CERVERA (ADP)

Poucos foron os que apostaron polo futuro do cuadripartito de Sanxenxo. A solución política 'de urxencia' para arrebatar ao PP a emblemática Alcaldía nacía con demasiado pegamento para selar unhas fisuras ideolóxicas máis que evidentes, por máis que os actores empeñásense en aparentar o contrario. O propio Gonzalo Pita (ao cabo alcalde) recoñecía, durante a escenificación do acordo, que "desde o inicio houbo algunha discrepancia, pero prevaleceu o interese por avanzar".

E esa foi, precisamente, a mensaxe lanzada durante os primeiros nove meses e tres semanas: "Un cambio que pedían os veciños", "queremos acabar co xeito de facer política do PP", "agora é o momento de traballar en equipo..." Palabras bensoantes ata que, o 5 de abril de 2016, Roberto Carlos Agís cansouse de que ese equipo coxease, de que lle fixesen a cama e de sentirse ninguneado polos seus compañeiros. E non só deu unha portada histórica, pasándose ao 'lado escuro' e reducindo o Goberno local a tripartito, senón que non dubidou en axitar o látigo da oposición sen contemplacións.

Comezou entón unha travesía no deserto na que Pita e os seus vían como os torpedos da pinza PP-Agís castigaban sen piedade a súa liña de flotación: primeiro tombaron o orzamento municipal, despois forzaron a rebaixa do IBI, logo arremeteron contra a inseguridade cidadá... O desgaste no último ano foi máis que evidente.

A xestión municipal foi capeando os reveses, con mellor ou peor sorte para os seus proxectos. Pero apareceu o 'caso Luis Rocarfort', para moitos, un culebrón en toda regra.

Desde o minuto un, a reforma do viario chocou coa opinión veciñal, que pedía máis aparcadoiros e beirarrúas máis acordes á contorna. E o alcalde exerceu de tal e púxose de parte do pobo. Pero a Deputación, responsable da obra, mantívose nas súas trece e non aceptou inxerencias. Nin sequera a do rexedor, ao que non recibiron en Montero Ríos para debater o problema.

Esta intransixencia provocou o cisma definitivo: o divorcio que viña cantando desde dous anos antes. Os representantes de BNG e PSOE acataron as directrices de partido e deron por bos os argumentos dos seus 'xefes' da Deputación. Onde hai capitán, non manda mariñeiro.

Pita, farto de ter que demostrar en cada pulso que o seu bíceps goza de boa saúde, decidiu cortar polo san e orientar a nave de SAL cara ao que apuntaba como o seu aliado natural: o PP. O propio alcalde recoñeceu, nunha entrevista en Diario de Pontevedra, que ese acordo sería unha realidade tras o 24M se se sentiu máis apoiado pola cúpula popular e non só por Telmo Martín. No PP provincial, entón, mandaba Rafael Louzán; agora faino Alfonso Rueda, quen nunca ocultou que recuperar Sanxenxo era unha das súas prioridades. Branco e en botella?

Pero o aínda alcalde e o seu máis que posible sucesor, antes de facerse a foto estreitando mans, aínda deben limar asperezas, algunhas de calado, como a Xerencia de Urbanismo, o botellón ou a asistencia sanitaria.

A gran dúbida, agora, é o papel que xogará Roberto Carlos Agís: Seguirá exercendo de Torquemada con Pita ou o liderado de Martín animaralle a enterrar a machada de guerra? O tempo despexará a incógnita.

Comentarios

fotoOs comentarios enviados fóra do horario de moderación, serán aprobados ao día seguinte

Serán borrados os comentarios que conteñan insultos e/ou contados inadecuados Para calquera dúbida, consulta a guía de comentarios.

imagen de usuario
Nikolak sábado 20 de maio de 2017, 09:03
1

Era un pacto anti natura, cuatro partidos de diversas ideologias, nunca pueden ir juntos, lo de todos contra Telmo es antinatural, aunque sea democratico para poder ganar al vencedor de las elecciones. La valentia de los partidos que se coaligan, deberia verse antes de las elecciones y presentarse unidos, todo lo demas es un engaño al votante, por ejemplo, como votante de SAL (partido de centro derecha muy unido al PP) no es de recibo que se una a Pode o al BNG, completamente contrarios a sus ideologias. En casos como este lo mejor es respetar al ganador y gobernar llegando a acuerdos.