PDF

Ver la portada de hoy

V Certame de Relato Curto

Votacion: 
No hay votos

A festa do futuro / O talismán

A festa do futuro

Hoxe na festa do colexio Valverde celébrase o Entroido. Sofía está preparando no ximnasio un mercado, un bar e un concurso de disfraces. A xente está empezando a vir nos seus coches voadores e outros veñen voando. Mentres tanto, Sofía está esperando a súa mellor amiga Lucía.

Lucía xusto chega cando vai comezar o concurso de disfraces. Sofía e Lucía aproveitan para ir ao baño, collen unha caixa de disfraces e disfrázanse. Sofía sae para fóra, pero Lucía queda alí soa. Despois dun momento sae para fóra e as dúas comezan a xogar á pita no monte que está detrás do colexio. Comeza a chover e tápanse debaixo dunhas árbores. Cando para de chover, regresan ao colexio para comer orellas e ver o concurso, no que desfi lou toda a xente… Bailan e bailan ata que cae a noite.

Ao chegar as doce anuncian o gañador: é Lucia! Pero ela non aparece. Sofía busca por todos os lados: no monte, no baño, na escola, no acocho secreto, na cabana… Pero Lucía segue sen aparecer. Sofía remata recollendo o premio que gañou Lucía. Xa era a hora de marchar e Lucía segue sen aparecer. De súpeto, Lucía aparece e Sofi a pregúntalle:

–Onde estiveches?

–Estiven aquí todo o rato, pero colleume o frío no monte e para quentarme puxen a miña capa de invisibilidade por riba

–Manda truco! –di Sofía abraiada.

Ángela Vilar González

Ceip Paraixal (Vigo)


O talismán

Hoxe, coma todos os días, fun dar unha volta polo monte. De camiño, escoitei uns ruídos un pouco estraños, pero non fixen moito caso porque pensei que era o vento. Así que seguín a miña marcha tranquilamente. Foi nese momento cando atopei un precioso colar cun colgante dourado. Non vin a ninguén preto e collino. Sería o meu talismán. En canto o toquei, brillou un pouco, pero logo parou.

Os estraños sons escoitábanse cada vez máis preto. Canto máis apuraba o paso, máis medo tiña. Entón pareime en seco e todo quedou nun silencio estremecedor. Un calafrío percorreu o meu corpo, estaba paralizada polo medo! E, cando menos o esperaba, unha arrepiante besta saltou sobre min.

Aaaaah!

De súpeto espertei, acendín a luz e quedei na cama observando o cuarto. Que susto! Era pola mañá cedo e ía moi mal tempo. Por moito que pensase que era un soño, parecía tan real! Ao levantarme da cama doíanme moito as pernas, non sabía por que. Vestinme e almorcei un pouco de leite con cereais de millo, os meus preferidos. Como era domingo, fun ao salón. O veciño estaba ensaiando como de costume e escoitábase a melodía que tocaba co acordeón. Eu tombeime, aínda me sentía cansa. Vin un pouco a tele. Nas noticias comentaron que unha persoa fora atacada no monte por un… e o colar empezou a brillar outra vez….

Que raro.

Alba Villar Crugeiras

Ceip Amor Ruibal (Barro)

Comentarios

fotoLos comentarios enviados fuera del horario de moderación, serán aprobados al día siguiente.

Serán borrados los comentarios que contengan insultos y/o contenidos inadecuados. Para cualquier duda, consulta la guía de comentarios.